Verhalen voor en door hondeneigenaren

Kind en hond, ieder zijn eigen plekje

Waar is plaats?

Vroeger was het makkelijk. Onze hond Faya kon overal gaan liggen waar ze wilde. Op de knusse bank om gekroeld te worden, in haar bench bij drukte van visite, op de koele tegelvloer op hete zomerdagen en voor de open haard op koude winteravonden.
Nu is de keuze beperkt.

Vanaf het moment dat we ons eerste kind kregen, wilden we geen hond meer op de bank. Ons baby’tje, nog zo klein en teer, daar wilden we geen hondennageltje per ongeluk langs laten krassen bij het op de bank springen. Dus nu heeft onze hond een aantal vaste plekken, zoals de bench.

Kinderen op visite

De bench, die eigenlijk altijd open staat, moet haar veilige haven zijn. Haar eigen plekje met dekens, om zich terug te trekken als onze jongens te druk voor haar zijn.

Wanneer er vriendjes of vriendinnetjes kwamen spelen, deden we altijd het deurtje dicht. Niet om de kinderen te beschermen tegen onze hond, maar juist andersom.

Kinderen (en dan specifiek de jongens die ik ken in mijn omgeving) zijn rouwdouwers. Ze gooien alles wat ze kunnen vinden door de tralies van de bench heen, in de waterbak of bovenop de hond. Ouders proberen, al of niet met succes, hun kind te corrigeren maar peuters zoeken nu eenmaal hun grenzen op.

Toen hebben we besloten om, wanneer er kleine kinderen kwamen spelen, Faya maar gewoon op de eerste verdieping in een eigen kamer te zetten. Niet dat we de luxe hebben om een eigen hondenkamer in te richten hoor, maar we ruimen de kamer zodanig op dat ze niks stuk kan bijten, zetten een radio aan, geven een bot, een bak water en een mand vol warme kleden. Wanneer de visite vertrokken is, mag ze weer naar beneden.

Zo hadden we geen last meer van peuterdriftbuien, nieuwsgierige kinderhandjes of zelfs ouders die de ‘hondenetiquette’ niet begrepen en hun kinderen aanmoedigden naar de rustplek van onze hond te gaan.

Met een beetje managen kunnen we Faya dus best een fijne plaats geven als er visite visite komt. Maar met je eigen kinderen die altijd thuis zijn, is dat natuurlijk een ander verhaal.

“Je bent toch geen hondje?!”

Onze jongste, een dreumes van net één jaar, vindt het prachtig om in de bench te klimmen. Het maakt hem daarbij niet uit of Faya er al in ligt of niet. Als de waterbak erin staat is het helemaal prijs, die gooit hij met liefde om en gaat daar vervolgens met een brede lach in spetteren.
Uiteraard proberen we dit voor te zijn: als we hem aanstalten zien maken om richting de bench te wandelen proberen we hem af te leiden. Toch voorkomen we niet altijd dat hij erin kruipt; we hebben tenslotte nog een peuter van drie jaar, een huishouden en andere zaken die soms aandacht vragen.

Dus als ik de vaatwasser inruim en ik hoor iets langs het traliewerk van de bench gaan, ga ik er meteen naartoe. Terwijl ik mijn dreumes, tot zijn verdriet, uit de bench hijs, geef ik Faya een compliment voor het rustig blijven.

Vervolgens zeg ik tegen mijn zoon: “De bench is voor de hond. Je bent toch geen hondje?!” Een zin die ik eigenlijk nooit meer mag herhalen, want zeg nou zelf: Het is toch hartstikke leuk voor een kind om hondje te spelen! Die zin blijkt een uitnodiging te zijn voor mijn oudste zoon om richting de bench te rennen en er ook in te duiken, maar die vang ik tegenwoordig onderweg al op.

Wat is de oplossing?

Tsja, die heb ik nog niet gevonden! Ik blijf de regels herhalen tegen mijn kinderen, probeer preventief te handelen en wanneer het tóch een keer gebeurt dat ze naast mijn hondenmeisje zijn gekropen zal ik consequent handelen door ze er direct weer uit te halen en uit te leggen waarom ze het niet mogen doen. Gelukkig kan ik mij geen lievere en geduldigere hond voor ons gezin voorstellen dan Faya, maar ik zeg altijd: “Het is en blijft een hond, dus blijf voorzichtig”.

Kim Kokje; hondeneigenaar

Lees je dit als hondenbezitter en ben je benieuwd naar meer tips voor je hond en kinderen in dagelijkse situaties?
Download dan hier mijn gratis E-book

Lees je dit als hondenprofessional en overweeg je meer met kinderen en hun honden te werken? Of wil je meer over de relatie tussen hond en kind leren? Kom dan naar de Kind-Hond-Manifestatie op zaterdag 12 sept. Klik hier voor meer informatie.