Had ik maar meer tijd genomen voor die eerste ontmoeting

Dierbare ontmoetingen test het gedrag van de hond op kinderen voordat de baby geboren is

Wist je dat bijna alle moeders na de geboorte van hun baby zeggen: ” Had ik maar meer tijd genomen voor die allereerste ontmoeting met mijn baby”.

Maar het ritme van het ziekenhuis, de verloskundige en de popelende opa’s & oma’s kunnen ervoor zorgen dat je jezelf opgejaagd voelt.

Hetzelfde geldt ook vaak voor hondeneigenaren wanneer ze hun baby voor de eerste keer aan hun hond voorstellen. De kraamhulp staat al op de stoep of eigenaren hadden simpelweg niet bedacht dat hun hond misschien meer tijd nodig zou hebben.

Om ervoor te zorgen dat die eerste ontmoeting een feestje wordt inplaats van chaos, wil ik je dan dan ook een waardevol advies geven.

Overigens ken ik veel meer vrouwen die echt even aan hun kindje hebben moeten wennen, dan vrouwen die zeggen:
” Ik was vanaf de allereerste seconde vertrouwd met mijn baby.”

Als een moeder alle rust krijgt om in haar eigen tempo haar naakte, pasgeboren baby te leren kennen, doet ze dat meestal in een volgorde. Eerst strijkt ze voorzichtig met haar vingertoppen door de haren. Dan volgt ze met een vinger de omtrek van zijn hoofd. Daarna zijn profiel. Vervolgens de nagels, vingers en tenen. Als laatste het lijfje.
(Bron: Oei, ik groei”)

In welke volgorde maak jij straks kennis met jouw baby?
En hoe lang trek jij daar voor uit?

Wat me ook fascineert en waar ik je advies over wil geven is dat jouw hond ook een eigen volgorde zal hebben waarop hij jouw kindje onderzoekt. En dat het net zo belangrijk is om daar de tijd voor te nemen.

Interessant?

Want heb jij al een idee van de volgorde van jouw hond waarop hij je baby zal onderzoeken?
Weet jij hoe lang jouw hond de tijd nodig heeft voor deze eerste ontmoeting?

Wanneer je dit al wel weet is dat superfijn, want het is belangrijk. Maar als je het nog niet weet, dan is dat ook prima. Ik ga je namelijk advies geven waarop je tot je eigen antwoord kunt komen.

Het is belangrijk om te weten hoe je hond zal gaan reageren, om te weten wat zijn volgorde is, omdat je dan bent voorbereid. En geloof me als ik zeg, een goede voorbereiding is het halve werk!

Ik wil een paar van mijn stappen met je delen die ik ook gebruik in mijn online programma “Maak jezelf en je WOEF babyproof” Weliswaar niet zo uitgebreid, maar waardevol.

HOE ONTDEK JE HOE JOUW HOND MOGELIJK OP DE EERSTE ONTMOETING
MET JOUW BABY ZAL REAGEREN?

  1. Het vraagt even wat initiatief en tijd, maar nodig minstens 2 keer een vriendin/zus of collega met een baby bij je thuis. Dat hoeft uiteraard geen pasgeborende te zijn, want dan gaat het niet lukken denk ik :-). Zorg ervoor dat moeder & baby echt naar jou komen, ontvang hen in je eigen woonkamer, zodat het zoveel mogelijk een ‘real life-situatie’ is. .
  2. Welk gedrag van jouw hond kun je mogelijk verwachten (denk hierbij aan opspringen, blaffen, janken, het likken van de baby) en wat is daarvoor op dit moment jullie oplossing?
    Bedankt vooraf wat je van je hond verwacht als moeder & baby binnenkomen. Dus focus je op wat je WEL wil en niet op wat je NIET wil. Dat is niet het gemakkelijkste, maar het is wel veel leuker en je hond zal beter op je reageren. Bedenk minimaal 3 dingen.
  3. Wat heeft jouw hond nodig om het een succes te laten worden. Is dat een goede wandeling van te voren, een speeltje, een rustige plek in de woonkamer, of dat je hem voor een korte periode aanlijnt?
  4. Instrueer je visite goed en zorg er in ieder geval voor dat je de volgende vragen vóóraf beantwoord. * Doe je dit samen met je partner of alleen? Wie stuurt de hond aan, wie ontvangt de visite? Mijn advies is om het altijd samen te doen, je gaat immers ook straks allebei je hond en je baby begeleiden.
    * Wil je dat moeder & baby blijven staan of wil je dat ze op een speciale plek in de woonkamer gaan zitten?
    * Hoe lang blijft de visite? ( bedenk dat je deze ontmoeting alleen en vooral doet voor je hond en niet om bij te kletsen. Als dat betekent dat je jouw visite na na een kwartiertje weer ‘dag’ moet zeggen omdat je hond het niet trekt of omdat je teveel moet mopperen, doe dat dan ook.)

Neem de tijd, ga langzaam en dan nog langzamer…zet een wekker om jezelf te vertragen.

Misschien heb je wel de vraag: ” Zeg Cindy, kan ik het niet gewoon 1 keer doen? ”

Ja, natuurlijk kan dat….maar als je het nu minstens 2 keer doet, kun je zien of er bij jouw hond al een klein verschil is te merken in afname van opwinding, onrust of eventueel angst.

Het is trouwens heerlijk om mee te maken dat het een 2-de keer al veel rustiger verloopt als de 1-ste keer. En dat geeft vertrouwen. Bespreek het na met je partner, beslis of het goed ging, of dat je wil dat het anders loopt.
ZORG ER ALTIJD VOOR DAT JE HET VEILIG HOUDT EN VOORKOM CORRECTIES NAAR JE HOND, DAT VERGROOT DE SPANNING.

MOCHT JE TWIJFELEN…DOE DAN IETS AAN DIE TWIJFEL EN NEEM GEEN ENKEL RISICO’S.

Mijn bovenstaand advies geldt alleen voor honden zonder bijtgeschiedens en/of gedragsproblemen naar kinderen!

Lees even verder en dan bied ik je een alternatief waar je ook mee aan het werk kunt, maar dan 100% veilig.

Lees wat Kim leerde uit 1 van de oefeningen die ik haar leerde:

“ Wat het meeste indruk heeft gemaakt binnen het programma is de uitgebreide les waarin je gaat nadenken (en gaat oefenen!) over hoe je wil dat de allereerste ontmoeting tussen hond en kind gaat verlopen.

Ik dacht: “Dat doe ik wel even”. Maar tijdens het oefenen was dat best wel pittig, de honden sprongen op en waren druk. Zo wil ik dat natuurlijk niet. Ik weet nu veel beter wat ik van mijn honden wil en wat ik daarvoor moet doen.”

– Kim Molenaar/ Zandvoort
Lijkt het je ook leuk om dit te doen met je hond? Of vind je het juist spannend?

Mocht je nu opmerken dat je het idee alleen al spannend vindt, dan is het (stiekem) juist wel goed om te doen.

En stel jezelf de vraag waarom je het spannend vindt.

*Is er ooit iets gebeurt tussen jouw hond en kinderen en ben je geschrokken?
*Of weet je al dat jouw hond bovengemiddeld heftig reageert op kinderen?

Misschien ben je ooit zelf gebeten?

Ik heb klanten die als kind ooit zijn gebeten en nu ze zelf een kindje krijgen, de angst opnieuw op komt zetten.

En misschien is het voor jou en je hond nog een stap te ver om het echt in ‘real life’ uit te gaan voeren, maar mijn advies is dan wel om het echt met je partner er over te hebben, of met een goede vriendin.

En wanneer je wil, kun je het er natuurlijk ook met mij over hebben in een kosteloze veiligheidsessie.
Wat je ook kunt doen is bij je nichtje/ buurmeisje een babypop lenen (het liefst eentje die ook kan huilen). En vanaf €20 euro zijn ze in iedere speelgoedwinkel te koop.

Misschien denk je nu wel:

“ Zeg Cindy, mijn hond ziet echt wel dat het een pop is en geen echt kind”.

Dat klopt, bijna iedere hond heeft dat wel in de gaten, maar het gaat erom dat jij iets kostbaars en iets kwetsbaars in je armen hebt. Zodra je een pop in je armen ontstaat er automatisch een gevoel bij jou en daarmee ook een lichaamshouding, waar jou hond mogelijk op reageert.

Als jij dat zelfde gevoel krijgt door een handdoek of een tros bananen 🙂 vast te houden dan is dat ook goed.

Maar onderschat niet wat het met jouw hond doet als jij binnenkomt met iets wat echt belangrijk is voor jou.
Alvast heel veel voorbereidende voorpret toegewenst,

Groetjes Cindy
P.S
Wanneer je dit advies in de praktijk gaat brengen. film het dan. Gewoon op je mobiel of op je laptop. Mocht je dan achteraf twijfelen over de reactie van je hond, stuur het me op en vraag om mijn advies. Je bent van harte welkom met al je vragen, groot en klein.